Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

Αυτή την κυβέρνηση θέλαμε;


ΕΝΤΑΞΕΙ λοιπόν, θα αμείβονται κατά 30% λιγότερο οι υπουργοί της κυβέρνησης Σαμαρά…Συμβολική κίνηση ύψιστης σημασίας: δεν μπορεί όταν ζητάς θυσίες από τους άλλους να μη δίνεις πρώτος το παράδειγμα…Τώρα, απομένει ν’ αποδειχθούν και άξιοι ενός τόσο μεγάλου (παρά τη μείωση του 30%) μισθού αυτοί που θα τον εισπράττουν…Γιατί, το πρόβλημα δεν είναι να μας στοιχίζουν λίγο…Το πρόβλημα είναι να μην αποδεικνύεται πολύ και το λίγο…Να μην αποδειχθούν δηλαδή κατώτεροι των περιστάσεων, σε σημείο που να λέμε ότι γι αυτό που πρόσφεραν δεν αξίζε καν να πληρώνονται…Αφήστε που υφίσταται και θέμα ως προς το για πόσο καιρό θα πληρώνονται…Γιατί φοβάμαι ότι, δεν θα μακροημερεύσει η νέα κυβέρνηση…Και να γιατί:

ΚΑΤ’ ΑΡΧΑΣ εκ του τρόπου με τον οποίο σχηματίστηκε: οι κ.κ. Βενιζέλος και Κουβέλης αφού κατήγγειλαν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι αρνήθηκε να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί, έκαναν ακριβώς το ίδιο! Κράτησαν την ουρά τους απέξω στην ουσία με διάφορες προφάσεις…Συνέβαλαν έτσι στο να διαμορφωθεί μια «κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας» με ολίγη από τεχνοκράτες δικής τους επιλογής, που ουδείς ξέρει αν θα λογοδοτούν εν τέλει στον πρωθυπουργό ή στους ίδιους…

ΜΑ, θα πείτε, υπάρχει ο «μπούσουλας» της προγραμματικής συμφωνίας…Να προβλέπει άραγε, μέχρι κεραίας οτιδήποτε προκύψει; Αν ήταν τόσο εύκολο, τα πάντα θα εξελισσόταν μια χαρά και το ποιοι καταλαμβάνουν υπουργικούς θώκους δεν θάχε ιδιαίτερη σημασία…

ΑΛΛΑ και πέραν των τακτικισμών των κ.κ. Βενιζέλου και Κουβέλη, η νεοδημοκρατική αντίληψη για τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης «μπάζει»: με ποια κριτήρια λ.χ. ο κ. Αβραμόπουλος επελέγη για το υπ. Εξωτερικών; Εκρίθη κατάλληλος ο ίδιος για τη θέση ή η θέση κρίθηκε κατάλληλη για τη μεγαλοπρέπειά του; Αξιολογήθηκε ως θετική η υπουργική του θητεία στην κυβέρνηση Καραμανλή; Βάσει ποιας λογικής ύστερα, ο πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Χαρ. Αθανασίου βρέθηκε στο υπ. Εσωτερικών; Επειδή δεν τον ήθελε η ΔΗΜΑΡ στο «Δικαιοσύνης» όπου λογικά θα έπρεπε να τοποθετηθεί;

ΑΣ ΔΕΧΘΟΥΜΕ ότι τα έχει αυτά η πολιτική…Δεν γίνεται όμως να θέλει να τα αποδέχεται ως «αναγκαία κακά» και διαρκούσης της (κατά γενική ομολογία) «κρισιμότερης περιόδου της χώρας»…Ούτε μπορεί να αναθέτει τη διαχείριση των μεταρρυθμίσεων σε πολιτικούς που υπηρέτησαν όσο κανείς άλλος το πελατειακό κράτος και η πολιτική τους θεωρείται συνώνυμη του παλαιοκομματισμού…

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, φαίνεται πως άλλη μια ευκαιρία χάνεται…Ακόμη κι αν κάποιοι σοβαροί υπουργοί χειριστούν υπεύθυνα τους τομείς τους (Οικονομία, Ανάπτυξη, Δημόσια Διοίκηση) η πολιτική ζωή του τόπου θα πείθει δια της πλειοψηφίας των εκπροσώπων της στη κυβέρνηση, ότι δεν διδάχθηκε τίποτα από το εκλογικό αποτέλεσμα…